सदस्यः:राकेश नन्द/प्रयोगपृष्ठम्
प्रकृतिरक्षणम्
अस्मान् परितः यानि सन्ति तानि एव प्रकृतिः । प्रकृति द्विविधं – प्राकृतिकं कृत्रिमश्च । वृक्षः, लता, नदी, अनलः, पर्वतः, सूर्यः, आकाशः,अनिलश्च प्राकृतिकं प्रकृतिः। नगरम्, गृहम्,कर्मशाला, पन्थाः, विद्यालयः, वाणिज्यकेन्द्रः प्रभृतयः कृत्रिमः प्रकृतिः । प्रकृतेः दूषणमेव प्रकृतिः दूषणम् ।
प्रकृतेः दूषणं त्रिधा :- शब्दप्रदूषणं, वायुप्रदूषणं, जलप्रदूषणं चेति । ते सर्वे मानवैः सृष्टाः । प्रतिदिनं यन्त्रदानवानां विकटशब्दः शब्ददूषणं साधयति । कर्मशालानां वर्ज्यद्रव्याणि कृषिक्षेत्राणां रासायनिकाः पदार्थाः नदीषु जलाशयेषु च मिश्रित्वा जलदूषणं साधयति । धुमशकटस्य धूमः वहिरागत्य वायुदूषणं घटयति । यान्त्रिकसभ्यतायाः अग्रगतिः अस्याः पृथिव्याः जीवानां सर्वनाशं करोति । प्रकृतेः दूषणम् अधूना विश्वे प्रधानः समस्याः वर्तते । सर्वे जनाः प्रकृतिदूषणात् पीडिताः भवन्ति । तस्मात् कारणात् प्रतिदिनम् अकालमरणं वर्धते ।
इदानीं तु प्रकृति सुन्दरं सुस्थञ्च रक्षितुमस्माकं कर्तव्यं प्रकृतिसम्वन्धिनः सचेतनताः । अधुना प्रकृतिवैज्ञानिकाः अस्य प्रकृतिदूषणस्य प्रतिकारोपायम् उद्भावयितुं चेष्टन्ते । यन्त्रदानवाणां नियन्त्रणं, वनसृजनं, वनसंरक्षणञ्च अस्माकं सर्वेषां कर्तव्यम् । वयं सर्वे मिलित्वा सामाजिक-चेतनाविकाशे अंशग्रहणं कृत्वा प्रकृतेः शुद्धकरणं कर्तव्यम् अस्ति ।