सदस्यः:2341333shivani/प्रयोगपृष्ठम्
अरबसंस्कृतिः अरबजनानाम् संस्कृतिः भूत्वा, मध्यपूर्वेन उत्तराफ्रिकादेशाय ते स्थले तेषाम् वासस्थलम् भवन्ति |अरब्-जनाः स्वस्य सम्पूर्णे इतिहासे ये विभिन्नाः मतान् अङ्गीकृतवन्तः, तथा च ये विविधाः साम्राज्याः, राज्यानि संस्कृतेः शासनं, नेतृत्वं च अकुर्वन्, ते आधुनिक-अरब्-संस्कृतेः वंशजननस्य निर्माणस्य च कृते योगदानं दत्तवन्तः। भाषा, साहित्यं, भोजन-शास्त्रं, कला, वास्तुकला, सङ्गीतं, आध्यात्मिकता, दर्शनशास्त्रं च सर्वे अरब्-जनानां सांस्कृतिकपरम्परायाः भागाः सन्ति।अरब्-जगति, मोरक्को-तः इराक्-पर्यन्तं, समानसंस्कृतिं, परम्पराः, भाषा, इतिहासं च पङ्क्तिं कुर्वन्ति, येन अस्य प्रदेशस्य विशिष्टं परिचयः प्राप्यते, मुस्लिम्-विश्वस्य अन्यैः भागैः च पृथक् भवति।
साहित्यम्
अरबीभाषायाः भाषिभिः अरबीसाहित्यस्य निर्माणं भवति । साहित्यस्य कृते प्रयुक्तः अरबीशब्दः 'अदब' अस्ति यस्य अर्थः "कस्मैचित् भोजनाय आमन्त्रयितुं" इति शब्दात् निष्पन्नः अस्ति तथा च विनम्रताम्, संस्कृतिं, समृद्धिं च सूचयति। 7 शताब्देः कुरान्-ग्रन्थस्य अरबी-संस्कृतेः साहित्ये च महत्तरः दीर्घतमः च प्रभावः आसीत्। मुहम्मदस्य समकालीनः अल-खान्सा नामिका प्रशंसिता अरबकविः आसीत् ।
मुअल्लाकत् इति नाम इस्लाम्-कालात् पूर्वं उत्पन्नानां सप्त अरबी-काव्यानां अथवा कासिदा-शृङ्खलायाः कृते दत्तं नाम अस्ति। सङ्ग्रहस्य प्रत्येकस्मिन् काव्ये भिन्नः लेखकः अस्ति, तथा च एषः तेषां सर्वोत्तमः ग्रन्थः इति मन्यते।मुअल्लाकतस्य अर्थः "लम्बित-काव्याः" इति, तथा च मक्का-नगरस्य काबा-इत्यत्र भित्तौ उत्कीर्णानां काव्यानां निष्पन्नम् अस्ति। सर्वेषु मुअल्लाकत् इत्येतेषु लेखकानां जीवनस्य, जनजातीयराजनीतेः च कथाः सन्ति। यतो हि इस्लामपूर्वकाले काव्यस्य उपयोगः कस्यचित् जनजातेः राजानस्य, धनस्य, जनानां च बलस्य विज्ञापनार्थं भवति स्म ।
संगीतम्
अरबी-सङ्गीतं अरबद्वीपसमूहं परितः केन्द्रितानां सङ्गीतम् अस्ति । अरब्-सङ्गीतस्य जगतः सांस्कृतिककेन्द्रस्य कैरो इत्यस्य आधिपत्यं बहुकालात् अस्ति, यद्यपि ट्युनिशिया-देशात् सौदी-अरेबिया-देशपर्यन्तं सङ्गीत-नवकल्पनाः क्षेत्रीयशैल्यः च प्रचुररूपेण सन्ति। शास्त्रीय-अरब्-सङ्गीतं सम्पूर्णे जनेषु अत्यन्तं लोकप्रियम् अस्ति, विशेषतः सम्पूर्णे अरब्-जगति अल्पसङ्ख्याकाः सुन्दरगायका: एवम् गायिका: प्रसिद्धाः सन्ति। बहु अरबीसङ्गीतं समध्वनिप्रकृतेः अस्ति । अरबसङ्गीतस्य केचन विधाः बहुध्वनियुक्ताः सन्ति-यतो हि कानौन् इति वाद्ययंत्रं द्विस्वरतारं वादयितुं विचारेण आधारितम् अस्ति-परन्तु साररूपेण अरबी-सङ्गीतम् मधुरम् अस्ति।
नृत्यम्
अरब लोकनृत्यं प्राच्यनृत्यम् इति अपि उच्यते, अरबजगति अरबानाम् पारम्परिकलोकनृत्यं निर्दिशति . परन्तु पारम्परिक अरबनृत्यस्य अनेकाः शैल्याः सन्ति, तेषु बहवः दीर्घः इतिहासः अस्ति । एताः लोकनृत्यानि पूर्वं अनुष्ठानरूपेण वा मनोरञ्जन-प्रदर्शनरूपेण वा प्रदर्श्यन्ते स्म, केचन प्रदर्शिताः अपि भवेयुः।
समाज:
अरब्-संस्कृतिः परिवारस्य निष्ठायाः सम्मानस्य च प्रबलं महत्त्वं ददति। पुरुषाणां स्त्रीणां च मध्ये संवादं नियन्त्रयमानेषु कठोरसामाजिक-संहितासु एतत् स्पष्टम् अस्ति, यानि व्यक्तिगतस्वातन्त्र्यस्य अपेक्षया परिवारस्य प्रतिष्ठां प्राधान्यम् ददति। परिवार-एककं अरब-समाजस्य केन्द्रस्थानं वर्तते, सदस्यैः सर्वथा परस्परं समर्थनं रक्षणं च अपेक्षितम् । उदारता, आतिथ्यम् च अरब्-मूल्येषु अपि गभीरतया निबद्धम् अस्ति, यत् दृढ-समुदाय-भावं, सहभागी-दायित्वं च प्रतिबिम्बयति।
क्रीडा
पान अरबक्रीडा अरबविश्वस्य राष्ट्राणां मध्ये आयोजितः क्षेत्रीयः बहुक्रीडाकार्यक्रमः अस्ति । प्रथमा क्रीडाः 1953 तमे वर्षे ईजिप्ट्-देशस्य अलेक्ज़ाण्ड्रिया-नगरे आयोजिताः आसन्। ततः परं प्रतिचतुर्वर्षेषु आयोजयितुं अभिप्रेतम्, राजनैतिक-कोलाहलः, आर्थिक-कष्टानि च एतत् आयोजनं अस्थिरं कृतवन्तः। 1985 तमे वर्षे प्रथमवारं महिलाः स्पर्धां कर्तुं अनुमताः आसन्। 11 तमं पान्-अरब्-क्रीडायां भागं ग्रहीताः देशानाम् सङ्ख्या अरब्-लीग् इत्यस्य सर्वे 22 सदस्यान् प्राप्नोत्, यत्र प्रायः 8,000 तः अधिकाः अरब्-क्रीडकाः स्पर्धे आगतवान्, एतत् क्रीडायाः इतिहासे बृहत्तमम् इति मन्यते स्म।
आहार:
ऐतिहासिकदृष्ट्या, पश्चिम-अरेबियन्-द्वीपकल्पस्य अरब्-जनाः खर्जूरस्य, गोधूमस्य, यवस्य, द्विदलस्य, मांसस्य, दुग्धस्य, मधस्य च आहारे आश्रिताः आसन्, अपि च अंजीरः, द्राक्षाफलम्, दालिमफलम् इत्यादीनि फलानि शाकानि च आश्रिताः आसन्। अद्यत्वे अरेबियन्-पाकपद्धतिः समृद्ध-विविध-पाकपद्धतीनां संयोगस्य परिणामः अस्ति। सामान्य-अरब्-गृहे, अभ्यागतः रात्रिभोजनस्य अपेक्षां कर्तुं शक्नोति, यत्र सामान्यतः विभाजितं विशालं तण्डुलपर्वतं भवति, यत्र मेषः वा कुक्कुटः वा सम्मिलितं भवति, अथ वा उभौ अपि पृथक् व्यञ्जनरूपेण, विविधैः भाजितैः शाकैः सह, अत्यधिकमसालायुक्तैः सह।