सदस्यः:2410222gowrivarma
दिखावट
नमस्ते! मम नाम गौरी वर्मा। अहं केरलदेशे जातः। अहं सम्प्रति क्राइस्ट् विश्वविद्यालये बी.कॉम् उपाधिं प्राप्नोमि। महाविद्यालयार्थम् अत्र गमनात् पूर्वं अहं चिन्मयविद्यालये, कालिकट-नगरे उच्चविद्यालयं सम्पन्नवान् — एतत् स्थानं यत् मम जीवनस्य केचन उत्तमवर्षाणि दत्तवान्, अद्य अहं यस्य व्यक्तिः अस्मि तस्य आकारं निर्मातुं साहाय्यं कृतवान् मम कुटुम्बे मम मातापितरौ, अनुजभगिनी, अहं च सहितं ४ सदस्याः सन्ति।
अहं यात्रां कर्तुं, भिन्न-भिन्न-जनानाम्, तेषां अद्भुत-संस्कृतीनां च परिचयं कर्तुं बहु रोचये। यात्रा मम कृते केवलं नूतनानि स्थानानि गन्तुं वा सुन्दराणि चित्राणि क्लिक् कर्तुं वा न भवति । इदं किमपि गभीरतरम् — किमपि यत् मम हृदयं स्पृशति, मम मनः तादृशरीत्या उद्घाटयति यत् अन्यत् किमपि न करोति । यदा भवन्तः यात्रां कुर्वन्ति तथा च जानन्ति यत् अन्ये जनाः स्वजीवने किं किं गच्छन्ति तदा भवन्तः अवगन्तुं शक्नुवन्ति यत् भवन्तः भवतः समस्याः च कियत् लघुः सन्ति! यात्रा विनयशीलं करोति, भवन्तः पश्यन्ति यत् भवन्तः जगति किं लघु स्थानं धारयन्ति। पृथिव्यां सङ्गीतम् अस्ति, ये शृण्वन्ति। तव आत्मानं शुद्धं करिष्यति।
प्रत्येकं यात्रा मां किञ्चित् नूतनं शिक्षयति — न केवलं जगतः विषये, अपितु मम विषये अपि । भूमिगतं स्थातुं, अन्येभ्यः शिक्षितुं च स्मारयति। अहं मन्ये यात्रा अस्मान् सहानुभूतिम् कथं भवितव्यम् इति शिक्षयति। एतत् मम जनानां सह उत्तमं सम्पर्कं कर्तुं साहाय्यं करोति, ये मम अपेक्षया बहु भिन्नाः सन्ति अपि। दर्शयति यत् मनुष्याः वास्तवतः कियत् भिन्नाः तथापि कथं समानाः सन्ति। तत् किमपि पाठ्यपुस्तकं पूर्णतया व्याख्यातुं न शक्नोति — भवद्भिः केवलं तत् द्रष्टव्यं, जीवितुं, अनुभूय च ।
सङ्गीतं मम जीवनस्य अन्यः भागः अस्ति यः मम शान्तिं आनन्दं च जनयति। प्रियगीतानि शृणोमि वा किमपि कुर्वन् शान्ततया गुञ्जन् वा सङ्गीतं सर्वं श्रेष्ठं करोति । मम चित्रकला अपि बहु रोचते। मां शान्तयति।
अहं साहसिककार्यं बहु रोचयामि — तादृशं यत् भवतः हृदयं दौडं करोति, भवतः जीवनं स्मारयति च । मया पूर्वं न कृतं किमपि प्रयत्नः, यात्रायां ताडितमार्गात् बहिः गमनम्, स्वतःस्फूर्तयोजनानां कृते हाँ इति वा, साहसिककार्यक्रमाः मां रोमाञ्चयन्ति ते मम आरामक्षेत्रात् बहिः गत्वा मया कदापि न कल्पितरीत्या वर्धयितुं साहाय्यं कुर्वन्ति। अहं मन्ये यत् उत्तमाः स्मृतयः प्रायः अप्रत्याशितक्षणात् एव आगच्छन्ति, अहं च तस्य अग्रिमस्य रोमाञ्चकारी अनुभवस्य कृते सर्वदा सज्जः अस्मि ।
साहसिकं मम दृष्ट्या सर्वदा पर्वतस्य पदयात्रा, आकाशगतिम् इत्यादीनां महतीनां विषयेषु न भवति । कदाचित्, अल्पक्षणेषु एव — नूतननगरे नष्टः, कुत्र गमिष्यति इति न ज्ञात्वा बसयानं गृहीत्वा, अथवा मया कदापि न श्रुतं भोजनं प्रयत्नः अज्ञाते आनन्दं प्राप्नोमि। जीवनस्य सम्यक् योजना न करणीयम् इति स्मारयति । प्रायः उत्तमाः भागाः तदा भवन्ति यदा भवन्तः तान् न्यूनतया अपेक्षन्ते, अहं च यत्र गच्छामि तत्र तत्र तां ऊर्जां आलिंगयन् एव स्थापयितुम् इच्छामि ।
जीवनं मां कुत्र नेष्यति इति अहं सम्यक् न जानामि । अहं व्यापारे, यात्रायां, लेखने, अन्यस्मिन् वा सम्पूर्णतया अन्ते गच्छामि वा, अहं इच्छामि यत् एतत् किमपि भवतु यत् मां जनानां सह सम्बद्धं करोति, तेषां जीवने किमपि सार्थकं आनेतुं च शक्नोति |
अहं मन्ये यत् वयं सर्वे केवलं मार्गं अन्वेष्टुं प्रयत्नशीलाः स्मः । अस्माकं केचन करियरद्वारा, केचन परिवारद्वारा, केचन सृजनशीलतायाः माध्यमेन च कुर्वन्ति। मम कृते अनुभवानां माध्यमेन, मार्गे मिलितानां जनानां माध्यमेन च । प्रत्येकं संभाषणं, प्रत्येकं यात्रा, प्रत्येकं आव्हानं अहं को भवति इति नूतनं स्तरं योजयति।
कदाचित् यथा यथा अहं वर्धमानः, अधिकं यात्रां करोमि, अधिकं अध्ययनं करोमि, जीवनं अधिकतया अवगच्छामि, तथैव मम अधिकानि कथानि कथयितुं भविष्यन्ति । परन्तु इदानीं कृते अहं केवलं एतावता यात्रायाः कृते कृतज्ञः अस्मि — अग्रे कृते कृते च उत्साहितः अस्मि ।