सदस्यः:Mohapatra Priyanka
राष्ट्रियशिक्षानीति(१९८६)
राष्ट्रियशिक्षानीति – १९८६
इतिहासे: समये समये प्रशिक्षणं परिवर्तित: भवति तदा दीर्घकाल: पर्यन्तं प्रचल्यमाना: प्रक्रीया: नवनवरुपं घृत्वा नव दिशां समागच्छति। भारतिय शिक्षाया: समय: १९८६ तमे वर्षे अभवत्। पूर्वमेव राष्ट्रियशिक्षा १९६८अनुयायी प्रत्याक्षित अभवत्। अस्या: शिक्षानिते: उद्देश्यं राष्ट्रस्य प्रगतिं सुदृढं भवेत् इति। अस्मिन् शिक्षाप्रणाल्यां सर्वांगिण पुर्ननिर्माणं तथा प्रत्येतं स्तरस्य शिक्षायां गुणवता आनयितुं वसं प्रददाति स्म। १९६८ तमे वर्षे शिक्षानीते: ग्रहणानन्तरं शिक्षया: व्यापकप्रचार: तथा प्रसार: अभवत्। नवति प्रतिशत ग्रामीण जनसंख्या निमित्तं 10K.M मध्ये विद्यालयस्य उपलब्धि: तथा अनन्तरं निमित्तं शैक्षिकसुविधा यथा 10,+2,+3 छात्राणां निमन्ते विद्यालये विज्ञानगणितयो: समावेश: अनिवार्य विषयत्वेन भवेत् इति।
जनसंख्या वृध्दिनियन्त्रण तथा स्त्रीणां कृत् शिक्षा तया च सामाजिक आवश्यकतायां पूर्ति निमित्तं नवशिक्षानिति मईमासस्य अष्टमदिनांके तथा त्रयोदशदिनांके १९८६ राज्यसभा द्वारा स्वीकृतम् अभवत्।यथा –
राष्ट्रियशिक्षाप्रणाल्या: मूलसिध्दान्त: भवति निश्चतस्तर: निमितं प्रत्येकं विद्यार्थी जाति:,धर्म:,स्थानं,लिंग:,भेद: यावत् पर्यन्तं स: प्रधानमन्त्री अभवत्; तावत् षड्मासपर्यन्तं प्रकाशित भवेत् इति तस्य आकांक्षा आसीत्।तस्मिन् समये आचार्यराममूर्ति: अध्यक्षतानुयायी एकस्या: समिते: घोषणा मईमासस्य सप्तदिनांके १९९० तमे वर्षे प्रेषित: अभवत्। नीतिकार्यानवयन प्रगति: समयानुयायू जुलाईमासे १९९१ तमे वर्षे एक: केन्द्रिय शिक्षा सलाहकार वोर्ड माध्यमेन राष्ट्रियशिक्षानीति: १९८६ कार्ययोजनाया: समिक्षा कारणात् समिते: गठनं आन्ध्रप्रदेशस्य मुख्य श्री जनार्दनरेड्डीमहोदयस्य अध्यक्षतायाम् अभवत्।राष्ट्रियशिक्षानीते: १९८६ तमे वर्षे संशोधनस्य आवश्यकाता अभवत् परन्तु अस्य कार्ययोजना १९९२ तमे वर्षे प्रस्तुतम् अभवत्।
राष्ट्रियशिक्षानीते: प्रारम्भिकशिक्षाक्षेत्रे व्दयो: उपरि वलप्रदानम् ;- 1) चतुवर्षावस्थायां समस्तछात्राणां विद्यालये नामलेखनं स्यात् तथा विद्यालये संलग्ना: स्यु: छात्रा:। 2) शिक्षायां गुणवत्ताया: सुधारम् आनयनम्। 3) 10,+2,+3 शैक्षिक संरचना स्वीकार: अभवत्। 4) भारते सदैव बसुधैवकुटुम्बकं इति परम्परानुयायी शिक्षाया: विश्वव्यापि दृष्टिकोण सुदृढं भवति तथा च अन्त:राष्ट्रिय सहयोग: शान्तिपूर्णम् अभवत्। 5) शिक्षाक्षेत्रे केन्द्र तथा राज्यस्य सार्थक सहयोगिता अस्ति। भूतपूर्व प्रधानमन्त्री मानवीय राजीवगान्धे: स्वप्नमासीत्। अत: राजिवगान्धि: अस्या: नूते: जनक: इति कथ्यते । १९८६ नीति: कार्यन्वयाय एका कार्ययाजना अभूत्। कार्ययोजना १९९२ 1) प्रत्येकप्राथमिक: विद्यालये पर्याप्तरूपेण बृहत्प्रकोष्ठा: तता शिक्षकाणां कृते कृष्णफलका: इत्यस्या: कार्यक्षेत्रे वृध्दि भवति। इति स्थिरिकृत्य प्राथमिकस्तरत: उच्चस्तरपर्यन्तं इयं गत्छति इति अनिर्वार्यमासीत्। 2) भाविशिक्षकाणां कृते पञ्चाशत् प्रतिशतस्थानं निर्ध्दारिता आसीत्। निष्कर्ष: ;-
अस्या: शिक्षानिते: उद्देश्यं राष्ट्रिय प्रगतिं सुदृढ: भवेत्। अस्मिन् शिक्षाप्रणाल्यां सर्वांगिण पुर्ननिर्माणं तथा प्रत्येकं स्तरस्य शिक्षायां गुणवता आनयितुं वलं प्रददाति स्म। अस्य नीते: मुख्योद्देश्यं भवति देशस्य आर्थिकविकास:,सांस्कृतिकविकास: च ।