लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा

अधि विकिपीडिया, एकः स्वतन्त्रविश्वविज्ञानकोश
अत्र गम्यताम् : सञ्चरणम्, अन्वेषणम्

लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा नेपालदेशस्य महाकविः आसीत्। अस्य जन्म नेपालदेशस्य काष्ठमण्डप काठ्माण्डू नगरे विक्रमस्य १९६६ तमे वर्षे अभवत् । नेपाली साहित्याकाशे असङ्ख्याः कवयः वर्तन्ते इति जानीमः । तेषु प्रसिद्धः देवकाेटेत्युपनामधारी महाकवि लक्ष्मीप्रसादोऽस्ति । रससिद्धस्य अस्य महाकवेः महिमा एतदीय काव्यैः एव ज्ञायते । सः निबन्धकारेष्वपि अग्रण्यस्ति ।

रचनाकाैशलम्[सम्पादयतु]

कल्पनाप्राचुर्यं नवनव पदानां निर्माणं रसनैपुण्यं ललितमनाेहरवचनानि इत्यादिभिः अस्य कवेः काव्यानि सर्वजनादरणीयानि इति । अयं नेपाली साहित्यस्य स्वच्छन्दतावादीधारायाः प्रवर्तकः एवं अग्रणी च वर्तते ।

कृतयः[सम्पादयतु]

नेलपाली साहित्ये अस्य महाकवेः बहवः ग्रन्थाः सन्ति । तेषु काश्चन विश्वप्रसिद्धा अपि सन्ति । मुनामदनम् शाकुन्तल महाकाव्यञ्च विश्वसाहित्ये अपि प्रसिद्धाै स्तः । अन्य कृतयः नामानि अधाेलिखितानि –

महाकाव्यानि[सम्पादयतु]

  1. शाकुन्तलम् (२००२),
  2. सुलाेचना (२००३),
  3. महाराणा प्रताप (२०२४),
  4. वनकुसुम (२०२५),
  5. प्रमिथस (२०२८),

खण्डकाव्यानि[सम्पादयतु]

  1. मुनामदन (१९९२)
  2. कुञ्जिनी (२००२)
  3. वसन्ति (२००९)
  4. म्हेन्दु (२०१५)
  5. रावण जटायु युद्ध (२०१५)
  6. सत्य-कलि सम्बाद (२०१८)
  7. लूनी (२०२३)
  8. दुष्यन्त शकुन्तला भेट (२०२४)
  9. मायाविनी सर्सी (प्रथम गद्यकाव्य २०२४)
  10. कटक (२०२६)

कविता संग्रहाः[सम्पादयतु]

निबन्ध संग्रहाः[सम्पादयतु]