विकिपीडिया:प्रयोगपृष्ठम्

विकिपीडिया, कश्चन स्वतन्त्रः विश्वकोशः

मम नाम प्रिया कृष्णमूर्तिः। अहं बेङ्गलूरुनगरस्य निवासी अस्मि। मम कुटुम्बे मम माता पिता मम भगिनी अहं च सन्ति। अहं इङ्ग्लैण्ड्देशे जातः। अहं ४ वर्षाणि यावत् तत्र निवसन् तत्र मित्रैः सह विद्यालयं गतः। इङ्ग्लैण्ड्-देशः अतीव सुन्दरः आसीत् यत्र सर्वत्र बहुभिः हरिततृणैः वृक्षैः च आसीत् । मम गृहस्य समीपे बहवः सरोवराः, तडागाः च आसन् यत्र अहं बकान् पोषयति स्म । इङ्ग्लैण्ड्देशस्य मम प्रियस्मृतिः अस्ति यत् मया स्वपरिवारेण सह यात्रायां व्यतीतः समयः। मम मातापितरौ वैद्यौ स्तः। इङ्ग्लैण्डदेशे १४ वर्षाणि कार्यं कृत्वा ते अत्रत्यानां जनानां कृते स्वसेवाः प्रदातुं शक्नुवन् भारतं प्रत्यागतवन्तः । मम पिता अस्थिरोगचिकित्सकः, मम माता च फुफ्फुसरोगयुक्तानां रोगिणां चिकित्सां कुर्वती वैद्यः अस्ति। ते अतीव परिश्रमं कुर्वन्ति अहं च तेषां विषये गर्वितः अस्मि। मम एकः ज्येष्ठा भगिनी अस्ति या मम अपेक्षया ६ वर्षाणि ज्येष्ठा अस्ति किन्तु सा मम कृते मित्रवत् अस्ति। अहं तया सह मम सर्वाणि आनन्दाः, भावनाः, कष्टानि च साझां करोमि। उच्चाध्ययनार्थं विदेशं गत्वा अधुना तत्रैव कार्यं कुर्वती। भारते अहं ३ विद्यालयेषु अधीतवान्। अहं ५ वर्षाणि यावत् श्री औरबिन्दो विद्यालये अधीतवान्, यत्र प्रथमवारं संस्कृतभाषायाः अध्ययनम् आरब्धवान् । दशमं कक्षां समाप्य अहं विश्वविद्यालयस्य कक्षासु अद्यपर्यन्तं संस्कृतं शिक्षमाणः आसम्। एतदतिरिक्तं विद्यालये मम प्रियविषयाः इतिहासः गणितं च, तथैव आङ्ग्लभाषा च आसीत् । अहम् अधुना गणितं सांख्यिकी च सह अर्थशास्त्रस्य विषयं अनुसृत्य अस्मि । अहं नृत्यं बहु रोचयामि तथा च मम गुरुभ्यः भरतनाट्यम् प्रायः ५ वर्षाणि यावत् शिक्षितवान्। अहं कर्नाटकशास्त्रीयसङ्गीतम् अपि युगपत् शिक्षितवान् । अस्माकं भारतीयसंस्कृतेः विषये ये कथाः पौराणिककथाः च वयं शिक्षेम तेषां कारणात् अपि अहं शास्त्रीयनृत्यस्य आनन्दं लभते। अस्माकं जनानां इतिहासस्य विषये अपि च तेषां जीवनस्य भागाः आसन् महत्त्वपूर्णाः परम्पराः, रीतिरिवाजाः च अवगन्तुं समर्थाः स्मः । नृत्येन अपि अभिनयद्वारा अस्माकं विविधाः भावाः अभिव्यक्तुं शक्यन्ते । मम अन्येषु शौकेषु पठनं लेखनं च अन्तर्भवति। मम ६ वर्षीयः सन् पठने रुचिः आरब्धा। ततः परं मया अनेकानि पुस्तकानि पठितानि। मम प्रियकथा १८६५ तमे वर्षे लिखितं पुरातनं आङ्ग्लपुस्तकम् अस्ति।अहं लेखकः अपि अस्मि, विद्यालये आसम् तदा बहवः काव्यानि लिखितवान्। मम विद्यालयस्य पत्रिकायां अपि मया नियमितरूपेण योगदानं कृतम् अस्ति। सम्प्रति मम प्रियः शौकः पाककला अस्ति। अहं पाकस्य व्यञ्जनानि पठितुं रोचये, अनेकानि व्यञ्जनानि निर्मातुं प्रयतन्ते च। मम प्रियं व्यञ्जनं कुकीज इत्यादीनि मिष्टान्नानि सन्ति। दक्षिणभारतीयभोजनस्य पाकं च मम आनन्दः भवति। ततः परं मया निर्मितानाम् व्यञ्जनानां छायाचित्रं ग्रहीतुं रोचते। मम भगिन्या मां कनिष्ठे एव छायाचित्रणस्य प्रशिक्षणं दत्तवती । मया सपरिवारेण सह अनेकस्थानानि गतानि। अतीव सद्यः अहं जोधपुर-नगरस्य यात्रां कृतवान् । अहं वादविवादे भागं ग्रहीतुं नगरं गतः। नगरस्य परिदृश्यानि ऐतिहासिकचिह्नानि च द्रष्टुं समर्थः अभवम् । अहं उमेदभवनप्रासादं मेहरानगढदुर्गं च गतवान्। एतेषां स्थानानां इतिहासः अतीव रोचकः इति मम मतम् । अहं विमानेन राजस्थानं गतः, विमानस्थानके स्थातुं मम आनन्दः अभवत् । आशासे शीघ्रमेव पुनः कुत्रचित् यात्रां कर्तुं शक्नोमि। समाजस्य साहाय्यार्थं कार्येषु संलग्नता मम रोचते। अत्र अनेके महत्त्वपूर्णाः विषयाः सन्ति येषां विषये छात्राः अवश्यमेव अवगताः भवेयुः यथा पर्यावरणविषयाणि, समानताविषयाणि इत्यादयः जनानां सहायार्थं कार्याणि ग्रहणं अस्माकं देशस्य विश्वे च युवानां कृते आवश्यकम् अस्ति। मम मित्रैः सह सामाजिकमाध्यमेन सामाजिकविषयेषु जागरूकतां वर्धिता। अस्माकं देशे हाशियाकृतानां जनानां साहाय्यार्थं छात्रसमूहेन सह अपि मया शोधं कृतम्। आशासे आगामिषु वर्षेषु मम विश्वविद्यालये एतादृशं कार्यं निरन्तरं कर्तुं शक्नोमि। यतः अहं जनानां साहाय्यं कर्तुं अनुरागी अस्मि, अतः अहं मम अग्रे अध्ययनार्थं अर्थशास्त्रं कर्तुम् इच्छामि। विकासाय अर्थशास्त्रस्य अवगमनम् आवश्यकम् अस्ति। अस्मिन् विषयेषु जनानां कल्याणसम्बद्धाः विविधाः विषयाः आच्छादिताः सन्ति । मम लक्ष्यं अस्ति यत् एकस्मिन् दिने संयुक्तराष्ट्रसङ्घस्य कृते कार्यं कृत्वा विश्वस्य प्रगतेः योगदानं दातव्यम्।