मणिपुरीभाषा

मेइतेइभाषा
ꯃꯤꯇꯩꯂꯣꯟ मणिपुरी, मेइथेइलॊन्, मीतेइलॊन्, कथॆ
मेइतेइलिप्यां 'मेइतेइलॊन्'
विस्तारः	ईशान्यभारतम्, बाङ्गलादेशः, म्यान्मार्
Ethnicity	मेइतेइ, पाङ्गाल्, मेइतेइ क्रैस्ताः च
स्थानीय वक्तारः	17.6 लक्षाः  (date missing)
भाषाकुटुम्बः	चीनी-तिब्बतीय तिब्बती-बर्मी केन्द्रीयतिब्बती-बर्मीभाषाः मेइतेइभाषा
उपभाषा(ः)	मानक मेइतेइ पाङ्गाल् हाओ सेकमै आन्द्रो उखरुल सेनापति चुराचान्दपुर तमेङ्गलोङ्ग् चन्देल जिरी ककचिङ्ग् खुरखुल मोइराङ्ग् फायेङ्ग्
लिपिः	प्राचीन मेइतेइ मेइतेइलिपिः (आधिकारिक) बाङ्गला-असमियालिपिः (बाङ्गलावर्णमाला) लातिनी
आधिकारिकस्थितिः
व्यावहारिकभाषा	भारतम् मणिपुर
नियन्त्रणम्	राजकीयनियन्त्रणं नास्ति।
भाषा कोड्
ISO 639-2	mni
ISO 639-3	either: फलकम्:ISO639-3 documentation – Meiteilon फलकम्:ISO639-3 documentation – Ancient Meiteilon
LINGUIST List	omp Ancient Meitei language

मणिपुरी वा मेइतेइ (मेइथेइलॊन्, मीतेइलॊन्, कथॆ अपि) एकम् तिब्बती-बर्मीभाषा, ईशान्यभारते मणिपुरराज्यस्य प्रधानभाषा लोकभाषा च अस्ति। भारतसर्वकारस्य आधिकारिकभाषासु अन्यतमा अस्ति। मणिपुरातिरिक्तं असम-त्रिपुरा-बाङ्गलादेश-म्यान्मार-देशेषु अपि अस्य भाष्यते। मणिपुरविश्वविद्यालये स्नातकस्तरपर्यन्तं शिक्षणमाध्यमरूपेण भाषायाः उपयोगः भवति। भारतस्य संविधाने एषा भाषा "मणिपुरीभाषा" इति मन्यते। मेइतेइ लोन्, मेइतेइ लोल्, पङ्गल-लोल् इति अपि एषा भाषा प्रसिद्धा अस्ति।

सम्बद्धाः लेखाः

• भारतस्य आधिकारिकभाषाः
• तिब्बती-बर्मीभाषाः
• संस्कृतम्
• भारतम्