विकिपीडिया, कश्चन स्वतन्त्रः विश्वकोशः
Jump to navigation Jump to search
संस्कृतवर्णमाला
स्वराः
लृ
योगवाहौ
अं अः
व्यञ्जनानि
क् ख् ग् घ् ङ्
च् छ् ज् झ् ञ्
ट् ठ् ड् ढ् ण्
त् थ् द् ध् न्
प् फ् ब् भ् म्
य् र् ल् व् श्
ष् स् ह्
ई कारः
उच्चारणम्

वर्णमालायां चतुर्थः वर्णः । एषः ह्रस्वः स्वरः(अच्) अस्ति । उदात्तः अनुदात्तः, स्वरितः इति अस्य भेदत्रयम् ।पुनः अनुनासिकः अननुनासिकः इति भेदद्वयमस्ति अस्य । आहत्य षड्विधम् अस्ति ।उच्चारणस्थानं तालु अस्ति ।

नानार्थाः[सम्पादयतु]

  1. मन्मथः
  2. कामदेवः

“ई” विषादेऽनुकम्पायां लक्ष्म्यां पुनरनव्ययम् – मेदिनीकोशः

  1. विषादः
  2. अनुकम्पा
  3. लक्ष्मी

“ईकारोऽब्जदले लक्ष्म्यां वाण्यां कमलकेसरे। रसनायां शक्रचापे बाणे फणिनि कन्दरे – रत्नकोशः”

  1. पद्मदलम्
  2. सरस्वती
  3. कमलकेसरः
  4. रसना
  5. कन्दरः
  6. सर्पः
  7. शरः
  8. शक्रचापः, इन्द्रधनुः
"https://sa.wikipedia.org/w/index.php?title=ई&oldid=405651" इत्यस्माद् पुनः प्राप्तिः